|
Tourverslag Duitsland 2003
|
| Venus Hill |
| |
Woensdag 1 oktober 2003
 Na een niet al te lange rit met onze twee tourbusjes komen we eind van de middag aan in Aachen, waar we zullen spelen in de "Wild Rover". Dit optreden is voor ons geregeld door Martina, de manager van de "Quicksteps"”, een Aachense ska-band waarmee we eerder dit jaar het podium hebben gedeeld tijdens een ska-festival in de "Spuugh" te Vaals. De Wild Rover blijkt een soort Ierse Pub te zijn; niet heel erg groot, maar volgens onze Duitse zegslieden een van de weinige plaatsen in Aachen waar (doordeweeks) live optredens plaatsvinden. Martina van Ska Town Promotion heeft voor de publiciteit gezorgd. Ze heeft er onder meer voor gezorgd dat we met een grote foto staan aangekondigd in de "Aachener Nachrichten". Als we om 20.30 uur het eerste nummer inzetten, is de tent stampvol. Het publiek is enthousiast, danst zich in het zweet, en ze laten ons niet gaan voor we 4 toegiften gespeeld hebben, waarna de DJ het van ons overneemt. Voor de nacht worden we gastvrij thuis onthaald door de leden van de Quicksteps.
Donderdag 2 oktober
De volgende ochtend vertrekken we alweer vroeg naar Berlijn, waar we die avond in het "Tommy Weissbecker haus" zullen spelen. Dit is een groot kraakpand aan de Wilhelmstrasse, vlak bij wat eens de scheidslijn tussen Oost en West Berlijn was. Hier ontmoeten we DJ Vogel, via wie 3 van de 4 optredens op onze tour geregeld waren. We spelen als vierde band voor een uitverkochte zaal. De andere bands, Die Tornados, Skaquadrat en Sunday Afternoon hebben de zaal al goed warm gespeeld als wij om 1.15 uur eindelijk het podium mogen beklimmen. We spelen een set van ongeveer 1 uur, en dan zijn we er allemaal ook wel echt klaar mee. Een aantal van ons vindt een slaapplek in het Tommy Weissbecker haus, voor de anderen is een nabijgelegen hostel gereserveerd.
Vrijdag 3 oktober
 Ruim op tijd arriveren we bij de "Interclub" te Rosstock (voormalig Oost-Duitsland), waar tot onze verbazing ons eigen logo manshoog op de muur geschilderd is. We hebben alle tijd om bij te komen van de reis en te soundchecken, terwijl onze plaatselijke booker, Arne Wollfgramm, Chinees voor ons besteld. Ons optreden wordt die avond omlijst door de plaatjes van een DJ, die de vorige avond bij ons optreden in Berlijn was en met een van onze bussen meegereisd is. Het duurt vrij lang voor er wat publiek op komt dagen, maar uiteindelijk loopt de Interclub goed vol. Volgens de organisator is het een jaar geleden dat er een ska-band is geweest in de Interclub. Aan het enthousiaste publiek is te merken dat ze het skanken gemist hebben, maar lang niet verleerd zijn: Al tijdens de eerste set (23.00 uur) staat de hele zaal te dansen, en in de tweede set gaat het dak er helemaal af. De eigenaar bezweert ons dat we bij onze volgende tour weer in de Interclub moeten komen spelen, wat we hem graag willen beloven. Dan gaan we op zoek naar ons hotel, een gigantisch Oostblok gebouw; de lange witte gangen en steriele kamers doen denken aan een ziekenhuis, maar het slaapt fantastisch na 3 dagen spelen en reizen met af en toe wat bier.
Zaterdag 4/ Zondag 5 oktober
We rijden weer richting het westen: vanavond spelen we in de "Burundi Black" te Braunschweig. Deze club wordt gerund, zo de naam al kan doen vermoeden, door een Burundees, Luc Degla, die samen met zijn vrouw alles in het werk stelt om het ons zo aangenaam mogelijk te maken. Dat begint al met de heerlijke maaltijd die we voorgezet krijgen. Ons voorprogramma is de band "Dynamo Ska", een leuke groep muzikanten die de wederom goed gevulde zaal alvast aan het skanken zet. Dit is onze laatste gig van onze eerste tour, en met die wetenschap geven we alles wat we aan ska, metal, rock en funky danspasjes in huis hebben, hetgeen wederom gewaardeerd wordt door onze Oosterburen, te oordelen aan alle blije dansers en de reacties na afloop van de show. Ook geluidsman Ruud heeft deze avond weer het onderste uit zijn mengpaneel gehaald. Nog een tent waar we terug mogen komen, als de Burundi Black de volgende keer tenminste nog bestaat, want volgens eigenaar Luc wordt hij met sluiting bedreigd. Na een korte nachtrust in een hotel krijgen we een zeer uitgebreid ontbijt voorgeschoteld bij Luc thuis, en aanvaarden vervolgens de terugreis naar Amsterdam, waarbij alle gemeenplaatsen als moe en voldaan ruimschoots van toepassing zijn. Een ding is zeker: dit moeten we vaker doen!
Deelnemers tour
De bandleden:
Karolien Hill (vocals)
Sylvia Hill (vocals)
Esther Hill(vocals)
Stefan Hill (gitaren)
Brian Hill (drums)
Rogier Hill (bas)
Marius Hill (trompet)
Guido Hill (trompet)
Eelco Hill (saxen)
Jochem Hill (trombone)
En onze geluidsman annex chauffeur: Ruud Hoogstraten
En we zijn ondersteund door het Popinstituut d.m.v. Toursupport!!
|
|
|